HEHa Elementary
เฮฮาบ้าบอดอทคอม

เว็บไซด์ที่รวบรวมเรื่องราว สาระความบันเทิงสไตล์มินิมอล ทั้งน่ารัก ทั้งอมยิ้ม เรียกเสียงหัวเราะรอยยิ้ม ให้แก่ทุกคน   

ตอนที่ 1

อดทันกับ โควิด 19

บ่นเป็นเรื่อง-โควิด 19-ตอนที่ 1

“จากสถานการณ์ ณ ปัจจุบัน มีการระบาดหนักของโรคโควิด 19 ระลอกที่ 3 ซึ่งในขณะนี้พบผู้ติดเชื้อมากกว่า 15,000 ราย จึงอยากจะขอความร่วมมือจากประชาชนทุกท่าน งดออกไปข้างนอกหากไม่จำเป็น เพื่อความปลอดภัยของทุกท่าน” เสียงรายงานข่าวจากผู้ประกาศข่าวผู้ซึ่งห่วงใยประชาชนดังระงมตามสายลมมาจากทุกบ้านในขณะนี้ กระทบเข้าสู่เซลล์ประสาทการรับรู้สัมผัสของฉันในทุกส่วน…เห้อออ ฉันได้แต่ถอนหายใจและคิดแต่เพียงในใจว่า “เข้าใจแล้วค่ะท่านผู้หวังดีทั้งหลาย” ตอนนี้แทบไม่ได้ไปไหนเลยติดแหง็กอยู่แต่ในห้อง นั่งนับลายกระเบื้องที่พื้น ไม่ก็คุยกับจิ้งจกในห้องจนครบทุกตัวแล้วมั้ง ไหงสถานะการมันก็ไม่เห็นจะดีขึ้นซักที

อ้อ!!แล้วก็ขอขยายที่บอกว่าแทบจะไม่ได้ออกไปไหนหน่อยแล้วกัน เดี๋ยวจะมีดราม่าเพราะช่วงนี้อะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ดราม่ากันไปหมด ที่ใช้คำว่า “แทบ” เนี่ยก็เพราะว่าออกจากห้องไปซื้อข้าวปลาอาหารมากินเพื่อประทังชีวิตทั้งเช้าและเย็นยังไงล่ะคะทุกท่าน ขอให้ได้ก้าวเท้าออกจากห้องที่อุดอู้นี้หน่อยเถอะอย่างน้อย ๆ ก็ได้ออกไปสูดควันบริสุทธิ์จากท้องถนน พบเจอผู้คนมากมายได้สบตายิ้มแย้มให้กันอย่างเคยบ้างก็ยังดี เพราะอย่าลืมไปนะว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่ตอนนี้ถึงจะไม่ได้ใกล้ชิดกันอย่างแต่ก่อนเพราะโรคโควิด 19 แต่การได้พบเจอกันบ้างก็คงยังช่วยให้ไม่บ้าตายไปเสียก่อน

โควิด 19 ต้องหยุดงาน

ฉันก็เป็นมนุษย์เงินเดือนธรรมดา ๆ คนนึงที่ทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่เรียนอยู่ปี 2 นู้น ทั้งทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย กัดฟันสู้สุด ๆ เหนื่อยแทบตายเพื่อหวังว่าเรียนจบแล้วจะได้ทำงานเต็มตัวมีเงินเก็บเงินใช้เหลือเฟือ ให้พ่อแม่บ้าง ใช้หนี้บ้าง หวังแค่ว่าจะได้สบายซักที แต่เพราะไอโรคบ้านี่ที่อยู่ ๆ เข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว หรือเพราะมีใครไปเชิญมันเข้ามาหรือเปล่าก็ไม่รู้ จนทำให้ตอนนี้ฉันต้องมาหยุด 14 วันเพราะโรคที่มันหนักหน่วงขึ้นทุกที เดี๋ยวบางคนอาจจะบอกว่าหยุดแค่ 14 วันเองจะบ่นทำไม จะไม่ให้บ่นได้ยังไงล่ะก็ตั้งแต่โควิดมารอบแรกฉันก็ต้องโดนหยุดไปแล้วตั้งเดือนกว่า เสียรายได้ไปตั้งเท่าไหร่ นี่คิดว่าจะหมดไปแล้วก็ยังจะกลับมาระบาดอีกรอบที่ 3 จนต้องโดนสั่งหยุดอีกนี่แหละ ทุกท่านว่าหนักไหมล่ะคะ

ลืมบอกไปค่ะว่างานที่ทำอยู่เป็นงานที่ทำตั้งแต่เรียน ตอนนี้ไม่ได้เป็นพนักงานประจำหรอกนะ เป็นแค่พนักงานรายชั่วโมงที่ถ้าหยุดก็ไม่ได้เงิน…ส่วนเรียนจบมาแล้วทำไมยังไม่ได้เป็นพนักงานประจำอีกน่ะเหรอ ไม่ใช่เพราะฉันทำงานแย่หรือไม่ตั้งใจหรอกนะ แต่เพราะโควิดที่ระบาดอยู่นี่ไงล่ะ ทำให้บริษัทไม่สามารถปรับให้ฉันเป็นพนักงานประจำได้ ก็เข้าใจบริษัทอยู่นะทุกอย่างมันคือธุรกิจ แต่ทางบริษัทเค้าไม่ได้ทอดทิ้งพนักงานซะทีเดียวนะ เค้ายังคอยหาทางช่วยและอีกสิ่งที่ประทับใจมากก็คือเค้าไม่ไล่พนักงานออกเลยนี่สิแม้จะเป็นช่วงที่ลำบากขนาดนี้ อย่างน้อยนี่ก็คงเป็นเรื่องดี ๆ เรื่องหนึ่งในช่วงนี้แหละนะ…

ยังไม่จบ โควิด 19

บ่นเป็นเรื่อง ยังไม่จบเพียงเท่านี้หรอกนะ จะให้จบแบบง่าย ๆ ได้ยังไง โรคบ้านี่ระบาดมาตั้งกี่ปีจะให้สาธยายให้จบภายในหนึ่งบทความคงทำไม่ได้ แต่เรื่องทั้งหมดนี้ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าเป็นเรื่องที่ฉับประสบพบเจอมาด้วยตัวเอง เป็นเรื่องเล่าของตัวเอง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับผู้ใด อ่านให้พอสนุกไว้คลายเครียดในยามทุกข์ใจเช่นนี้ก็พอแล้ว

………. ขอให้สุขภาพดีทุกคนค่ะ ……….

 

#บ่นเป็นเรื่อง#โควิด 19 #ตอนที่ 1#ตอนที่ 2#ตอนที่ 3

Location

Bangkok,Thailand

ALl Hours

All Day 24Hr.

ส่งเรื่องราวเพื่อแบ่งปัน

Fanpage:Hehababor
Email:Hehababor@gmail.com

คำคมประจำสัปดาห์

“Remember that no matter how cool you think you may be, you’re not cool enough to look down on anyone…ever”

 

“ไม่ว่าคุณจะคิดว่าตัวเองเจ๋งขนาดไหน คุณก็ไม่เจ๋งพอที่จะเที่ยวไปดูถูกใคร” 

Paul Walker

SPONSOR